BottniskaRedigera

SubstantivRedigera

ís m

  • uttal: /íːs/ (Umeå); /ɛ́ɪ̯ːs/ (Piteå, Kalix); /ǿʏ̯ːs/ (Luleå)
  1. is
    Etymologi: Av fornnordiska íss.
    Sammansättningar: ísand, ísbærk, ísbærk’, ísbíld, ísbjern, ísikil, ískall, ísnǿt’

IsländskaRedigera

SubstantivRedigera

Böjningar av ís  Singular Plural
maskulinum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ ís ísinn ísar ísarnir
Ackusativ ís ísinn ísa ísana
Dativ ísi, ís ísinum ísum ísunum
Genitiv íss íssins ísa ísanna

ís m

  1. is
  2. glass
    Synonymer: rjómaís
 
Sammansättningar: ísaður, ísbjörn, ísbreiða, ísbrjótur, ísfiskur, íshaf, íshröngl, íshús, ísing, ísjaki, ískaldur, Ísland, ísmáfur, ísmoli, íspoki, ísskápur, ísöld